Hoi.
Ik ben Ann-Eline.
woorden scheuren | verhalen knippen | dromen plakken
In een notendop.
Vrolijke sproetesnoet. Optimistische chaoot. Verhalensprokkelaar- én verteller. Aangenaam.
In 2020 stond de wereld op z'n kop (dat hoef ik je niet uit te leggen). Ik werkte fulltime als theatermaker en we waren volop in productie. Tot... alles stilviel. Wachten dan maar. Wachten op de dag dat we verder mochten spelen.
Tijdens dàt eindeloze wachten herontdekte ik mijn liefde voor poëzie. Met een schaar in de hand en muziek in mijn oren, werden boeken en tijdschriften verpulverd en de papieren scherven omgelijmd tot nieuwe verhalen. Lettergekletter werd geboren.
Tijdens de Poëzieweek van 2026 zette de gemeente Tremelo een extra zoete kers op de Lettergekletter-taart. De komende twee jaar knippen en typen als 'Woordkunstenaar Tremelo'. Wat een eer!
Meer weten? Klik hier.
In oktober 2025 werd de eerste Lettergekletter-dichtbundel gelanceerd: 'Vuile voeten dansen meer'. Een boek vol knipsels, hersenspinsels, kleur en illustraties. Samen met de warmste muzikale release-avond in de Hnita-Jazzclub kwamen stiekeme kinderdromen uit.
Benieuwd naar het boek? Of hoe die prachtige avond er uit zag? Klik hier.
Theatermaker
Als sociaal-artistiek theatermaker begeleid ze regelmatig theaterprojecten met diverse doelgroepen. Vanuit haar achtergrond als Agoog en Orthopedagoog gelooft ze steevast in de verbindende en emanciperende kracht van theater. Momenteel lopen er 2 projecten met volwassenen met een verstandelijke beperking. Eentje daarvan in CC Het Gasthuis: 'Tejaternitoe'.
In 2023 ontving ze de AMAI-award voor 'Publieksprijs - Beste Quote' in Parktheater Eindhoven. Een bijzondere, onvergetelijke en unieke ervaring.
Meer weten? Klik hier.
(Orthoped)Agoog
Studeerde in 2014 af als master in de Agogiek (VUB) en in 2018 als master in de (Ortho)-Pedagogiek (KULeuven). Beide opleidingen voedde haar sociaal karakter waardoor ze in hoofdberoep momenteel dagelijks liefdevol binnen de zorg werkt.
Het ding is (en dat is dus echt),
ik weet juist niks.
Want dát is waar het leven volgens mij écht om draait:
Durven verdwalen in eigen verhalen
vol flaters en katers
verlangens en dromen
die al dan niet uitkomen.
Dus, lees het leven zoals een boek.
Woord voor woord. Zin voor zin.
Genietend van elk hoofdstuk
met beide voeten er lós middenin.
Spannend.
Ik heb geleerd om het leven (én mezelf)
met een dikke vette knipoog te nemen.
De ene dag is het feest.
De andere dag bewerkt een pittige regenbui alle vlagjes
vrolijk tot papier-maché. prima! boetseren maar.
En ja…
Soms gaat het traag, soms weer wat rapper.
Soms ben ik bang, soms waanzinnig dapper.
En dan…
spring ik met gesloten ogen en open hart
frontaal
in een nieuw verhaal.
